ഹാസ്യം

എല്ലാവരേയും ചിരിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു അവർ ചിരിക്കുന്ന ഇടയ്ക്കു, 

എന്നെ ചിരിപ്പിക്കാൻ അവർ മറന്നു.

മായ

വാനിലെ പ്രഭാ നിർവൃതിയിൽ
ദലമർമ്മര രാഗമായി
കാർമേഘത്തിൽ
നീ പെയ്ത മഴയിൽ
നനഞ്ഞു ഞാനും
കണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞു
മൃദല മായയിൽ
നെല്ല് കതിരുകൾ വിരിഞ്ഞു
ഋതുക്കൾ മായുവാനും
നിന്നിലും എന്നിലും
കാത്തു വെച്ച മാരിയ്ക്കായി
ഞാൻ കാത്തിരിപ്പു
പുത്തൻ നാമ്പുകൾ മുളയ്ക്കാനായി.

കൂടെ

ദൈവത്തിന്റെ ചിരി