വാക്കുകൾ അളന്നു മുറിച്ചു ഉപയോഗിക്കുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ സമർത്ഥന്മാർ. വാക്കുകൾക്ക് അതീവ ഉന്മേഷം നൽകുവാൻ സാധിക്കും അതുപോലെതന്നെ വേദന പെടുത്തുവാനും. ഒരാളുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആയിരം പേരെ വേദനിപ്പിക്കാനും അതുപോലെതന്നെ പ്രചോദനം ഏൽപ്പിക്കാനും കഴിയും. വാക്കുകൾ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിച്ചാൽ ആരും തന്നെ നമ്മുടെ പരിമിതികളും മറ്റുള്ളവരുടെ പിഴവുകളും നമ്മളിൽ നിന്നും അറിയില്ല. നമ്മുടെ പരിമിതികൾ കുറ്റങ്ങളും മറ്റുള്ളവരുടെ പിഴവുകൾ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും ആയി മാറും. ഇവ രണ്ടും അളന്നുമുറിച്ച് സംഭാഷണം നടത്തുന്നവൻ സമർത്ഥൻ. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ "എല്ലില്ലാത്ത നാവു കൊണ്ട്
പലരൂടെയും നട്ടെല്ല് തകർത്തവരാണ്
നമ്മൾ ചിലരെങ്കിലും".
